Οι ποδοσφαιριστές στο στόχαστρο των επιτήδειων… – Βλέπουν το χρήμα και …”μαζεύονται”

Είναι σύνηθες φαινόμενο ποδοσφαιριστές να κάνουν λάθος επιλογές στην επένδυση η γενικά στη διαχείριση των χρημάτων που κερδίζουν, με αποτέλεσμα μετά από κάποια χρόνια να καταστρέφονται. Έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν στο κενό που υπάρχει ανάμεσα στην καριέρα του παίκτη και στην υπόλοιπη ζωή του, όπου έχοντας μάθει να παίζει μόνο μπάλα στη συνέχεια δυσκολεύεται να συνεχίσει να ζει έξω από αυτή. Πόσο μάλλον αν κάποιοι έχουν φροντίσει να τον «γδύσουν» από πριν…

Η Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών Αγγλίας εκτιμά ότι το 10 με 20% των πρώην παικτών έχουν χρεοκοπήσει, ενώ πολλοί ακόμα είναι στα όρια. Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Σάιμον Κούπερ, με άρθρο του στους Fincancial Times, εξηγεί το φαινόμενο και στέκεται σε δύο σημεία. Στους ύποπτους τύπους που προσεγγίζουν τους παίκτες για να τους βοηθήσουν να επενδύσουν τα λεφτά τους και να αποφύγουν τη φορολογία, καθώς και στο ότι πολλές φορές ένα παιδί 19 ετών καλείται να διαχειριστεί απίστευτα ποσά. Το 1992, όταν ξεκίνησε η Πρέμιερ Λιγκ, ένας παίκτης μπορούσε να βγάλει 77.000 λίρες το χρόνο. Είκοσι χρόνια αργότερα, το ποσό είχε φτάσει στα 1.2 εκατομμύρια.

Είναι λογικό λοιπόν οι παίκτες να μπαίνουν στο στόχαστρο των επιτήδειων. Απευθείας μετά το σχολείο μπαίνουν στο star system, βγάζουν εκατομμύρια και έχουν το άγχος να τα επενδύσουν, γνωρίζοντας ότι δεν θα παίζουν μπάλα σε όλη τους τη ζωή. Όπως τόνισε στον συγγραφέα ο πρώην ποδοσφαιριστής Μαρκ Μπερκ, αυτό είναι ένα θέμα που θα έκαναν κι άλλοι 19χρονοι, ανεξαρτήτως αν ήταν ποδοσφαιριστές ή όχι. Όταν βγάζουν 50.000 λίρες την εβδομάδα οι πειρασμοί και οι καρχαρίες που κυνηγούν τα παιδιά αυτά είναι πολλοί. Δεν είναι μόνο σύμβουλοι, ατζέντηδες και γκόμενες με περίεργες προθέσεις. Ακόμα και οι μεσίτες, που τους βάζουν σε τεράστιες βίλες με προβλήματα και τους εμπλέκουν με επενδυτικά πρότζεκτ εντελώς ακατάλληλα για τους ίδιους.

Η Χάνα Σόουθον, δικηγόρος που έχει αναλάβει πολλές υποθέσεις ποδοσφαιριστών που έχουν πέσει θύματα επιτήδειων, τονίζει: «Αισθάνονται λίγο ετοιμοπόλεμοι. Γνωρίζουν ότι αποτελούν κερήθρες μελιού που συγκεντρώνουν μύγες τριγύρω τους. Πολύ νωρίς στην καριέρα τους συναντούν αυτούς τους οικονομικούς συμβούλους που καραδοκούν. Και οι παίκτες τους εμπιστεύονται αρκετά. Νομίζω ότι αυτό γίνεται επειδή τους συναντούν σε τόσο μικρή ηλικία». Από τη στιγμή που ο σύμβουλος θα αναλάβει έναν ποδοσφαιριστή, είναι συνηθισμένο φαινόμενο να προσεγγίζει αμέσως κι άλλους, καθώς μπαίνει σε έναν νέο κύκλο.

Στο ρεπορτάζ του ο Σάιμον Κούπερ παρουσιάζει μια χαρακτηριστική υπόθεση ποδοσφαιριστή που πήγε τον σύμβουλό του στα δικαστήρια. Τον ανέλαβε όταν ήταν σε ηλικία 17 ετών και ο δικηγόρος του σημειώνει ότι παρουσίαζε απουσία οποιασδήποτε κατανόησης σε οικονομικά και επενδυτικά ζητήματα και τρομερή εμπιστοσύνη προς τον σύμβουλο, τον οποίο έβλεπε ως καλό φίλο και μέντορα στα πρότυπα του πατέρα. Τον έπεισε να επενδύσει σε δύο πρότζεκτ κινηματογραφικής εταιρείας, κάτι που αποτελούσε… μόδα στην Αγγλία για αρκετά χρόνια, προκειμένου να υπάρχει διαφορετική φορολογία. Αρκετοί ποδοσφαιριστές πίστευαν όμως ότι δεν θα πληρώνουν καθόλου φόρους, αφού οι… αυλικοί τους σπάνια τους αποκαλύπτουν όλη την αλήθεια.

Την καταστροφή της επένδυσης ακολουθεί λοιπόν η βαριά φορολογία, την οποία συνήθως δεν περιμένουν. Ακολουθεί ο χωρισμός. «Ένας στους τρεις παίκτες χωρίζει μετά από δύο μήνες αφού σταματά το ποδόσφαιρο», τονίζει άνθρωπος από την ποδοσφαιρική φιλανθρωπική εταιρεία Xpro. Παράλληλα, αναφέρει ότι αρκετοί ποδοσφαιριστές δεν παίρνουν καν τη σύνταξη που δικαιούνται λόγω… άγνοιας!

Όπως σημειώνει πάντως και ο αρθρογράφος, είναι άδικο να πέφτουν οι ευθύνες μόνο στους παίκτες. Οι προτάσεις για να γλιτώσουν τους φόρους είναι τόσο σύνθετες, που ακόμα και κάποιος πιο υποψιασμένος και σίγουρα πιο έμπειρος ενδέχεται να μην καταλάβει την κομπίνα. Ακόμα και ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον με τον Σβεν Γκόραν Έρικσον έχασαν λεφτά επενδύοντας σε κινηματογραφική εταιρεία. Και όταν έρθει η καταστροφή, μετά είναι κοντά και η αυτοκτονία.

Ο πρώην μέσος της Άστον Βίλα, Λι Χέντρι, έκανε δύο απόπειρες αυτοκτονίας λόγω απόγνωσης. Είναι δεδομένο ότι οι σύλλογοι θα πρέπει να κάνουν περισσότερα για να προστατέψουν τους ποδοσφαιριστές τους, παρέχοντάς τους ενημέρωση και νομική κάλυψη. Πάντα ωστόσο θα υπάρχουν αυτοί που θα προσπαθούν να βγάλουν περισσότερα, χάνοντας τον έλεγχο από τα εκατομμύρια. Και πάντα θα υπάρχουν οι επιτήδειοι που θα τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση…

Πηγή:othersidefootball.com/Θάνος Σαρρής

Σχόλια