Ποιος θέλει να γίνει ποδοσφαιριστής;

Κάποτε για έναν πατέρα ήταν όνειρο ζωής να γίνει ο γιος του ποδοσφαιριστής – ήταν σαν να ήθελε να τον δει εκατομμυριούχο. Σήμερα;

Γράφει ο Κώστας Βαϊμάκης

Πριν λίγες μέρες «γιορτάσαμε» την επέτειο της κατάκτησης του Euro του 2004 με ωραία αφιερώματα, ιστορίες και περιστατικά από εκείνες τις μέρες, που συνέβη ένα πράγμα μοναδικό και αφάνταστα ευχάριστο. Τα αφιερώματα και οι ιστορίες είναι τα μόνα που έμειναν προίκα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, 9 χρόνια μετά, παρέα με καλύτερες κληρώσεις για την Εθνική στα διάφορα προκριματικά του Euro και του Μουντιάλ.

Εγκαταστάσεις της προκοπής δεν υπήρξαν έκτοτε, αθλητική παιδεία δεν αποκτήσαμε (ούτε παιδεία γενικώς εδώ που τα λέμε), βήματα προόδου δεν έγιναν σε κανέναν τομέα, τους παίκτες που αποθεώναμε εκείνο τον Ιούλιο τους βρίζαμε λίγες εβδομάδες μετά όταν εμφανίστηκαν στο γήπεδο με τη φανέλα της απέναντι ομάδας κι αν εξαιρέσουμε μερικούς παίκτες που εξαργύρωσαν το Euro με καλά συμβόλαια σε ομάδες του εξωτερικού, κάτι άλλο καλό δεν υπήρξε.

Είχα την κρυφή ελπίδα ότι τα παλικαράκια της Εθνικής Νέων, αυτές τις μέρες της επετείου του Euro, θα βάδιζαν στα χνάρια εκείνης της φουρνιάς – όχι απαραίτητα κατακτώντας την πρώτη θέση, αλλά φτάνοντας παραπέρα από τους «16». Διαψεύστηκα, όπως διαψεύστηκαν και οι ίδιοι και ο Κώστας Τσάνας. Αλλιώς τα περίμεναν τα πράγματα κι αλλιώς ήρθαν, είχαν μεγαλύτερες απαιτήσεις πρώτα οι ίδιοι από τους εαυτούς τους και μετά εμείς απ’ αυτούς. Και είναι κρίμα, διότι είχαν μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να διαφημίσουν την πραμάτειά τους σε όλη την ποδοσφαιρική υφήλιο και να ξεφύγουν από τη μιζέρια και την οικονομική ανασφάλεια της Ελλάδας, τα 800 ευρώ μηνιάτικο που πληρώνονται «όποτε», την ανασφάλεια, το «ανασφάλιστον» και όλα αυτά τα ωραία…

Σκεφτόμουν αυτές τις μέρες, πόσο ήλπιζαν κάποτε οι πατεράδες να γίνουν τα παιδιά τους ποδοσφαιριστές. Για να λύσουν το οικονομικό τους πρόβλημα (παιδιά και λοιπή οικογένεια), να γίνουν διάσημοι, να έχουν ωραίες γκόμενες, ακριβά αυτοκίνητα, να μπαίνει η φάτσα τους στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και των περιοδικών, συνήθως εις βάρος του σχολείου και των σπουδών. Σχεδόν «δακτυλοδεικτούμενοι» ήταν οι ποδοσφαιριστές που είχαν σπουδάσει και ο «Γιατρός» Σωτήρης Κωνσταντινίδης αντιμετωπιζόταν σχεδόν με δέος. Αναρωτιέμαι λοιπόν σήμερα, που το ποδόσφαιρο δεν έχει λεφτά, δεν έχει πρεστίζ, δεν εγγυάται γκόμενες, αυτοκίνητα και πρωτοσέλιδα, υπάρχει κανένας γονιός που να θέλει στα σοβαρά, υπεύθυνα, να γίνει ο γιος του ποδοσφαιριστής;

Και γιατί να γίνει; Για να απειλείται η ζωή του όχι απλά από αντίπαλους οπαδούς αλλά και από τους δικούς του; Για να του δίνουν χούφτες με «πρωτεΐνες» και «βιταμίνες»; Για να μην έχει ούτε τη μίνιμουμ περίθαλψη και ασφαλιστική κάλυψη; Για να πληρώνει από την τσέπη του για να πηγαίνει για προπόνηση; Όλα αυτά μπας «και πάει μια μέρα στη Μπαρτσελόνα ή τη Ρεάλ»; Δεν νομίζω. Μια χαρά είναι το μπάσκετ, το βόλεϊ, το πινγκ-πονγκ, το πόλο, η κολύμβηση. Κι όχι απαραίτητα σε επαγγελματικό επίπεδο, αλλά παράλληλα με τις σπουδές του, για να γυμνάζεται και να περνάει καλά χωρίς απαραίτητα την προοπτική πρωταθλητισμού και μεγαλείων…

Τι θα γινόταν, αν… ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ήταν Έλληνας.

Με τα «αν» δεν γράφεται Ιστορία, γράφονται όμως ωραίες ιστορίες.

Αν ο «Καβαλιέρε» ήταν Έλληνας, και λεγόταν π.χ. Στέλιος Μπερλουσκόνης, θα ήμασταν πραγματικά ευτυχισμένοι άνθρωποι και ο ίδιος ισόβιος Κυβερνήτης της χώρας. Θα παιδευόμασταν βέβαια και πάλι με μνημόνια, τρόικες και χρέη, αλλά τουλάχιστον θα διασκεδάζαμε, βλέποντας τον ισόβιο Πρωθυπουργό να παθιάζεται με τη μπάλα, να είναι ιδιοκτήτης ομάδας, να γκομενίζει ασύστολα, να κάνει ξέφρενα πάρτυ στη βίλα του, να βγαίνει η κόρη του με ποδοσφαιριστή κι εκείνος να το εγκρίνει, να τραγουδάει στις εκπομπές των δικών του καναλιών και να λέει ωραία χωρατά στις προεκλογικές συγκεντρώσεις.

Επιπλέον στα μέρη μας, το Δικαστήριο για το αντίστοιχο «Ρούμπι-γκέιτ» θα έπαιρνε 15 αναβολές μέχρι που θα παραγραφόταν, το Σύνταγμα θα άλλαζε και θα του επέτρεπε να βγει Πρωθυπουργός ίσα με 10 συνεχόμενες φορές και δεν θα είχαν αφαιρεθεί ΠΟΤΕ βαθμοί από την ομάδα του, για ΚΑΝΕΝΑ σκάνδαλο στημένων…

Πηγή:sportday.gr

Σχόλια