ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: ¨Καίει” η θέση του τερματοφύλακα!

Η θέση του τερματοφύλακα ποτέ δεν ήταν εύκολη στον Ολυμπιακό.

Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όλοι όσοι πέρασαν κάτω από τα δοκάρια των ‘‘ερυθρολεύκων’’, ειδικά τα τελευταία 32 χρόνια, από την ημέρα δηλαδή που καθιερώθηκε ο επαγγελματισμός στο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.

Οι ευθύνες είναι μεγάλες, αλλά, όταν δίνεις δικαιώματα στους φιλάθλους, πληρώνεις το κόστος στον Ολυμπιακό πολύ πιο εύκολα από ότι σε άλλες ομάδες.

Άλλωστε, οι Πειραιώτες διακρίνονται για τον παρορμητισμό όπως και για την έλλειψη υπομονής… Αυτό το έχει, ήδη, καταλάβει πολύ καλά ο Κοστάντσο.

Βέβαια, ο Αργεντινός, στην πραγματικότητα, ακολουθεί την κακή παράδοση που έχουν δημιουργήσει οι ξένοι γκολκίπερ που ήταν πριν από αυτόν στον Ολυμπιακό.

Ο Καζιμιέρσκι ήταν σκέτο …ναυάγιο, ο Μπούτσεκ μία μετριότητα, ο Λέμενς, ο Μπούτινα, ο Κόβατς δεν έπαιξαν και κανείς δεν κατάλαβε ποτέ γιατί αποκτήθηκαν, ο Πάρντο ήταν τερματοφύλακας της σειράς και ο Μέγιερι περιμένει να αποδείξει ότι μπορεί να είναι καλύτερος από τους προηγούμενους…

Ο Στρακόσια, αν και αγωνιζόταν ως ομογενής, ήταν βασικός στην Εθνική Αλβανίας. Και αυτός δεν έδειξε τίποτα στον Ολυμπιακό.

Από το 1979 μέχρι και σήμερα, στο ρόστερ του Ολυμπιακού δεν βρέθηκαν μόνο αυτοί οι 9 ξένοι γκολκίπερ αλλά και 27 Έλληνες.

Τους πιο πολλούς από αυτούς ελάχιστοι τους θυμούνται. Ουσιαστικά, μάλιστα, δεν είχαν συμμετοχή. Απλώς, συμπλήρωναν το ρόστερ.

Ο Νικοπολίδης επισκιάζει τους πάντες και κοντά του σε αξία και προσφορά μπαίνουν μόνο οι Σαργκάνης, Ελευθερόπουλος.

Βέβαια, η εξέδρα του Ολυμπιακού ήταν σκληρή με τον Ελευθερόπουλο, ένα δικό της παιδί. Ο Πειραιώτης γκολκίπερ που αναδείχθηκε από τα σπλάχνα του Ολυμπιακού έφυγε από την ομάδα του μετά από μία …εξαφάνιση του λόγω των αποδοκιμασιών που άκουσε στο ΟΑΚΑ για την απόδοση του απέναντι στην Λίβερπουλ και για την ευθύνη του σε γκολ που δέχθηκε.

Ο Σαργκάνης τα …χάλασε στο τέλος, επειδή προτίμησε να πάει στον Παναθηναϊκό δείχνοντας μάλιστα, αργότερα, ιδιαίτερα αρνητική συμπεριφορά απέναντι στον Ολυμπιακό.

Οι Αρβανίτης, Πουπάκης, Πλίτσης είχαν “δεύτερο ρόλο’’ και κανείς δεν μπορεί να πει ότι έβαλαν τη “σφραγίδα’’ τους στον Ολυμπιακό.

Από τον Σκούνα, τον Μουκέα, τον Παπαμιχαήλ, τον Τσακμακίδη, ακόμα και όταν είχαν ευκαιρίες, δεν είδαμε τίποτα. Ο Καλλίτσης και ο Θεοδώρου απλώς συμπλήρωναν την τριάδα των γκολκίπερ στη δεκαετία του ’80.

Ακολούθησε ο ικανός για όλα, Ηλίας Ταληκριάδης, που πλήρωσε την αστάθεια του με την απομάκρυνση του, αλλά από όσους τον ακολούθησαν κανείς δεν είχε ολοκληρωμένη παρουσία.

Ο σημερινός προπονητής τερματοφυλάκων του Ολυμπιακού Ράντος ήταν επιρρεπής σε τραυματισμούς, αλλά δεν παρουσίασε έτσι και αλλιώς κάτι ιδιαίτερο, ο Μολακίδης έπαιξε ελάχιστο, όπως και ο Κοψαχείλης αλλά και ο Γρηγοριάδης.

Πολλά περισσότερα θα είχε καταφέρει ο Μύρτσος αν δεν ήταν αφοσιωμένος μόνο στα …μπουζούκια και την προσωπική καλοπέραση του. Ο Τοχούρογλου έκανε μία εντυπωσιακή εμφάνιση με την Μαρσέιγ στη Μασσαλία και από εκεί και έπειτα το χάος…

Στη δεκαετία του 2000, βρέθηκαν στο προσκήνιο,. πριν από τον Νικοπολίδη, ο Γεωργίου, ο Σηφάκης και ο Κατεργιαννάκης, που πέρασαν αλλά δεν …ακούμπησαν, ο Γιάννου, που αν και ήταν φανατικός Ολυμπιακός και ήθελε πάρα πολύ να παίξει, έκανε το ένα λάθος μετά από το άλλο και οι Σιδεράκης, Ντουλγέρογλου, Παναγόπουλος, Παπαδόπουλος που, όπως και άλλοι πριν από αυτούς, απλώς γέμιζαν την τριάδα ή την τετράδα των τερματοφυλάκων στους “ερυθρόλευκους’’.

Προηγείται η μετριότητα, αλλά, στον Ολυμπιακό φοβούνται ήδη ότι ο Κοστάνζο δε θα καταφέρει να ξεχωρίσει από τους πολλούς ώστε να τον θυμούνται σαν έναν από τους 3-4 που …επιβίωσαν και πρόσφεραν στην… καταραμένη θέση του τερματοφύλακα στην πιο απαιτητική ελληνική ομάδα…

Πηγή:www.balleto.gr

Σχόλια