Έξυπνες τεχνικές για τη διατήρηση της συνοχής της ομάδας – Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο!

Γράφει η Θάλεια Παναγή*

Η Συνοχή αποτελεί αναμφισβήτητα, αν όχι το πιο σημαντικό, ένα από τα σημαντικότερα συστατικά που οδηγούν στην επιτυχία μιας ομάδας. Μια ομάδα που δεν έχει συνοχή, είναι πολύ δύσκολο να υλοποιήσει τους στόχους της και άρα δεν μπορεί να φτάσει κοντά στην επιτυχία.

Ας δούμε λοιπόν τι είναι η συνοχή, και ποιοί σημαντικοί παράγοντες θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από τους προπονητές αλλά και τους διοικούντες μιας ομάδας για να διατηρηθεί αλλά και να αναπτυχθεί η συνοχή μιας ομάδας.

Η συνοχή ορίζεται ως «Η δυναμική διαδικασία που αντανακλά την τάση της ομάδας «να κολλήσει» και να παραμείνει ενωμένη στην επιδίωξη των στόχων της» (Carron, 1982).

Καταρχήν, κατά την διάρκεια της προετοιμασίας θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξης της συνοχής μέσα στην ομάδα. Έτσι, προπονητές και αθλητικοί ψυχολόγοι θα πρέπει να συνεργαστούν «στενά» κατά την περίοδο αυτή, έτσι ώστε να ακολουθήσουν ένα πλάνο όπου θα στοχεύει στην ανάπτυξη της συνοχής.

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, ότι εφόσον έχουν γίνει διάφορες προσθαφαιρέσεις στην ομάδα, η δυναμική έχει αλλάξει, έτσι πρωταρχικός στόχος θα πρέπει να είναι να γνωριστούν τα μέλη της ομάδας πολύ καλά μεταξύ τους, έτσι ώστε να αναπτυχθούν αρμονικές σχέσεις και να καλλιεργηθεί το αίσθημα του σεβασμού και της αποδοχής.

Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι πολλές νέες αλλαγές στην ομάδα επηρεάζουν την συνοχή, έτσι θα ήταν καλό να γίνονται όσο πιο λίγες γίνεται.

Επιπρόσθετα, στην αρχή της χρονιάς θα πρέπει να τοποθετηθούν ορθά τόσο οι ομαδικοί στόχοι όσο και οι ατομικοί (δηλ: βραχυπρόθεσμοι, μεσοπρόθεσμοι, μακροπρόθεσμοι στόχοι. Συγκεκριμένοι, Μετρήσιμοι, Εφικτοί, Ρεαλιστικοί, με Χρονοδιάγραμμα, Καταγεγραμμένοι και να παρακινούν ως προς την επίτευξη)Σημείωση: Οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι θα πρέπει να αναπροσαρμόζονται στις αρχές κάθε μήνα. Στη συνέχεια, εφόσον τοποθετηθούν οι στόχοι, θα πρέπει να εξηγηθεί και να ξεκαθαριστεί ο ρόλος του κάθε μέλους της ομάδας (πχ προπονητές, βοηθοί προπονητές, γυμναστές, φροντιστές, κοκ) έτσι ώστε να υπάρχει πλήρης σαφήνεια, αλλά και σεβασμός ως προς τις αρμοδιότητες και τις υπευθυνότητες του καθενός.

Κατά την διάρκεια της χρονιάς θα πρέπει να προγραμματίζονται ανά τακτά διαστήματα συναντήσεις  αλλά και συζητήσεις, όπου θα έχουν ως στόχο την ανάπτυξη της συνοχής της ομάδας. Η επικοινωνία μεταξύ των μελών της ομάδας αποτελεί βασικό συστατικό στην διατήρηση  της συνοχής. Θα πρέπει να ενθαρρύνεται ο διάλογος, για να μη δημιουργούνται παρεξηγήσεις και συγκρούσεις. Τα άτομα θα πρέπει να μπορούν να εκφράσουν ελεύθερα αυτό που νιώθουν.

Τέλος, όλα τα μέλη της ομάδας θα πρέπει να νιώθουν περήφανα που ανήκουν στην ομάδα και να έχουν κίνητρα να είναι μέλη της. Αυτό βέβαια, μειώνει το άγχος και  ενισχύει και την αυτοπεποίθηση, δυο πολύ σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση.

Γι’ αυτό ο προπονητής θα πρέπει να παρακολουθεί τις διάφορες αντιδράσεις των αθλητών του και να προσπαθεί να διατηρεί την ομοιόσταση στην ομάδα, δίνοντας κίνητρα και επιβραβεύοντας όλους τους αθλητές του.

Κλείνοντας, φαίνεται ότι στο χέρι του κάθε προπονητή είναι να διατηρήσει σε υψηλά επίπεδα την συνοχή και την αρμονία της ομάδας του, υιοθετώντας ένα σωστό πλάνο, έχοντας υπόψιν τα πιο πάνω. Και ας μην ξεχνάμε ότι ομάδα χωρίς συνοχή, είναι πολύ δύσκολο να φτάσει στην επιτυχία. Και αν φτάσει, αυτή θα είναι πρόσκαιρη.


* Θάλεια Παναγή, ΜSc Αθλητική Ψυχολογία, ΜA Κλινική-Συμβουλευτική Ψυχολογία

Co-Founder of Healthier Sport, Email: ClearMind.cy@gmail.com

Πηγή: allaboutsoccer.net

Βιβλιογραφία

Carron, A. V. (1982). Cohesiveness in sport groups: Interpretations and considerations. Journal of Sport Psychology, 4, 123-138.

Θεοδωράκης Γ., Γούδας Μ. & Παπαιωάννου Α. (2003). Ψυχολογική Υπεροχή στον Αθλητισμό. Εκδόσεις Χριστοδουλίδη, Θεσσαλονίκη, ISBN:960-8183-16-2: 306.

Σχόλια