ΔΕΛΤΙΟ: ΟΜΗΡΙΑ ΝΕΑΡΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ – ΑΙΣΧΟΣ…

“Όλοι εσείς οι παράγοντες ποδοσφαιρικών ομάδων που δεν δίνετε τα δελτία σε όποιον παίκτη σας το ζητάει ξεχνάτε μάλλον να είστε άνθρωποι…

Αυτό συμβαίνει συνήθως με νεαρά παιδιά στα οποία κάνετε κακό και πέρα από αυτό δεν θα σας είναι χρήσιμα ποδοσφαιρικά αφού δεν θα χαίρονται να παίζουν ποδόσφαιρο στην ομάδα σας με αποτέλεσμα να μην κάνουν καλή χρόνια και να μένουν πίσω ποδοσφαιρικά αλλά κι εσείς να μην ωφελείστε. Δεν σας αρέσει μάλλον ο διάλογος και δεν εκτιμάτε κάποια πράγματα. Ευχαριστούμε που μπαίνετε εμπόδιο στο όνειρο μας…

Με αφορμή  την διαπίστωση και δημοσίευση του  παραπάνω σχολίου από ποδοσφαιριστή, θεωρώ επιβεβλημένο να σταθώ και εγώ σ αυτό το θλιβερό φαινόμενο που επικρατεί πολλά χρόνια σε ομάδες στην πατρίδα μας, όπως και σε ορισμένες ομάδες του δικού μας νομού.

Δέκα και πλέον χρόνια ενασχόλησης με τις ακαδημίες ποδοσφαίρου έχω ακούσει ιστορίες απίστευτες. Έχω ζήσει το άγχος, το κλάμα και την απογοήτευση μικρών παιδιών, που βρέθηκαν όμηροι στις ορέξεις παραγόντων ομάδων, που με πρόσχημα  το δελτίο αθλητικής ιδιότητας ποδοσφαιριστή ,εκβιαστικά κρατούν στις τάξεις τους παιδιά που δεν θέλουν να αγωνιστούν σε αυτές τις ακαδημίες – ομάδες.

Είναι απαράδεκτο, σε ποδοσφαιρικές ακαδημίες, που εκτός από ποδόσφαιρο, πρέπει να διδάσκεται η ηθική, η ψυχολογία του παιδιού, η κοινωνικότητα, η συναδελφικότητα, η ομαδικότητα, η πειθαρχία και άλλες αξίες, είναι απαράδεκτο, σε ποδοσφαιρικές ακαδημίες που τα παιδιά πληρώνουν για να εκπαιδευτούν, να είναι όμηροι κάποιων, που με αυτό τον τρόπο “βγάζουν γούστα και ποδοσφαιρικά κόμπλεξ.”

Είναι απαράδεκτο να “σμπαραλιάζεις την ψυχή ενός παιδιού” αναγκάζοντάς το ή να σταματήσει το ποδόσφαιρο ή να κάνει αγγαρεία και να παίζει κάπου που δεν επιθυμεί. Είναι σίγουρο ότι δεν θα αποδώσει, δεν αποδίδει και ποδοσφαιρικά το παιδί έχει τελειώσει..

Το ποδόσφαιρο είναι χαρά, είναι διασκέδαση. Δεν το λέω εγώ, το διδάσκει η ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Ακόμη και επαγγελματίες (με αποδοχές εκατομμυρίων) χαίρονται το παιγνίδι. Παίζουν και χαίρονται. Τα μικρά παιδιά που ζουν το όνειρό τους, ποιός έχει το δικαίωμα να τους το στερεί;

Και μην μου πείτε ότι δεν συμβαίνει. Όταν ένα παιδί δεν θέλει, δεν το κρατάς με το ζόρι. Γιατί; Για να αποδείξεις ότι έχεις εξουσία; Ως πότε θα το κάνεις; Ώσπου να το αναγκάσεις να σταματήσει την μπάλα;

Δυστυχώς μέχρι εκεί έχουν φτάσει αρκετοί παράγοντες.. να δηλώνουν ότι “δεν με ενδιαφέρει τι θα κάνει… εδώ θα μείνει…” κλπ κλπ

Ο μεσαιωνικός τρόπος σκέψης και το σύγχρονο δουλεμπόριο στο ποδόσφαιρο, έχει γίνει αντικείμενο και στην FIFA γι αυτό θεσμοθετήθηκαν διατάξεις προστασίας μεταγραφών ανήλικων παιδιών.

Τώρα θα μου πείτε τι λέω: Ψιλά γράμματα για ορισμένους. Αρκεί να πετύχουν αυτό που θέλουν, εις βάρος των παιδιών.

Αντί να δημιουργήσουν ποδοσφαιρικές συνθήκες κατάλληλες και ευχάριστες για τα παιδιά, να παρέχουν τις καλύτερες ποδοσφαιρικές υπηρεσίες, ώστε να χαίρονται να είναι “εκεί” που είναι, επιλέγουν με τον εκβιασμό της παρακράτησης του δελτίου, την παραμονή τους.

Παραδείγματα πολλά…..

Άλλοι επιλέγουν τη μέθοδο της αποφυγής και λήξης των ημερομηνιών, στέλνοντας τους γονείς των παιδιών “από τον Άννα στον Καιάφα”, δηλώνοντας αναρμόδιοι.

Άλλοι απαιτούν χρηματικά ποσά από τους γονείς για να δώσουν την ελευθέρα των παιδιών τους.

Άλλοι γίνονται εμπόδιο στην ποδοσφαιρική τους ανέλιξη και στη μεταγραφή σε υψηλότερες κατηγορίες, κρατώντας τους εγωιστικά “εκεί”.

Αφήστε κύριοι τα λουλούδια να ανθίσουν, αφήστε τα πουλάκια να πετάξουν, γιατί τα εμποδίζετε; γιατί τα φυλακίζετε;

Ήταν καιρός να σας πούνε τα παιδιάευχαριστούμε που μπαίνετε εμπόδιο στο όνειρο μας…”

του Δημήτρη Καλαϊτζή –  athlitikipierias.blogspot.gr

Σχόλια